Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 7:05 μμ

Οταν το σπίτι μου κάηκε.....
Αν το σπίτι σας έπαιρνε φωτιά..
τι θα παίρνατε φεύγοντας???
Το πρώτο πράγμα που λένε όλοι
είναι τους Ανθρώπους..
και τα Ζωντανά του σπιτιού..
Λογικό..και δεν σηκώνει συζήτηση.
Μετά??
τι θα διαλέγατε να πάρετε από όλα
εκείνα τα εκατοντάδες αντικείμενα..
τα χιλίαδες ίσως...
Πίνακες..κοσμήματα..έπιπλα..
κομμάτια αξίας..
κομμάτια συναισθηματικής αξίας...
να σας πω εγώ τι να πάρετε???
MONO ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ.
Εφυγα μικρή ένα πρωινό
από το σπίτι μου
ένα μάυρο καλοκαίρι του 74..
και δεν ξαναγύρισα ποτέ..
Το μόνο που πήρα τότε...
ήταν μια κούκλα..
Η μαμά μου..πήρε τα ασημικά..
Ενα σπίτι..400 τετραγωνικά..
γεμάτο όλα όσα αγαπούσα..
και εγώ και η οικογένεια μου...
έμεινε μόνο του...
μέχρι που κάποιοι ένοικοι
τούρκοι...το κάνανε δικό τους.
Σήμερα μετά από τόσα χρόνια...
Δεν έχω καποια φωτογραφία από τα παιδικά μου χρόνια..
ούτε των γονιών..
των παππούδων μου...
των αναμνήσεων μια ολόκληρης οικογένειας...
Αυτές θα ήθελα να είχαμε πάρει...
μόνο αυτές..
Γιατί οι φωτογραφίες...δεν ξανάρχονται πίσω...
όπως όταν φύγουν οι άνθρωποι..
Γιατί είναι ζωντανές...
Εχουν κρατήσει εκέινη τη στιγμή της ζωής σου..
που έχει χαθεί μέσα στον χρόνο...
και μέσα στη μνήμη σου....
Μόνο φωτογραφίες θα έπαιρνα φέυγοντας
από ένα σπίτι που καίγεται..
γιατί ούτε τα λεφτα..ούτε ο χρόνος τις γυρνά πίσω...
Τότε υπήρχε η συνήθεια..
να στέλλουν φωτογραφίες σε συγγενείς στο εξωτερικό
με ιδιόχειρη αφιέρωση,,
τότε δεν υπήρχε νετ,,ούτε τηλέφωνο..
Για αυτο το λόγο
η μαμα μου έστειλε μια φωτογραφία μου
στη θεία μου στι Λονδίνο.΄
με έιχε φωτογραφήσει στον κήπο μας
ένα πολύ γνωστός φωτογράφος.
Μετά την εισβολή..
και όταν όλες οι φωτογραφίες μας
έμειναν στις στάχτες του πολέμου...
Η θεία μου έκανε δώρο αυτή τη Φωτογραφία.
Είναι η μόνη που έχω από όλη την όμορφη παιδική μου ζωή.
Για αυτό στέλλω σήμερα στους στενούς μου φίλους
φωτογραφίες όλη μερα στο νετ..
Νοιώθω την ανάγκη να μοιραστώ τις στιγμές μαζί τους..
αλλά να τις φυλάξουνε και για μένα...
καλού κακού...
Δεν το κάνω για να προβληθώ...
ήθελα απλά να το ξέρουν....
Μοιράζομαι μαζί σας αυτή τη φωτογραφία.
Είμαι 3 χρονών...
καλό Βράδυ...
σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
53 | RSS Feed για αυτό το θέμα
Κάποια πράγματα δεν πρέπει να τα ξεχνάμε ποτέ γιατί μας κάνουν πιο δυνατούς. Σε φιλώ γλυκά Ροδούλα μου.
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 7:16 μμ ]Πολύ ωραίο πόστ, και γλυκειά φωτογραφία. Συμφωνώ με τη Μενεξεδιά.
Καλό σου απόγευμα!
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 7:18 μμ ]αγαπη μου ησουν συγκλονιστικη...και τι υπέροχη η φωτογραφία σου μικρακι...θεουλη μου
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 7:24 μμ ]Μπορω ναπω οτι δεν μπηκα αδικα στο μπλοκ σου .....μπραβο σου κοπελα μου πολυ ωραιο το θεμα ,με συγκινησες,ξημερωματα...."διαφορα ωρας"
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 7:47 μμ ]ξερεις οτι σε αγαπω πολυ, δε χρειαζεται να στο δειξω, το ξερεις. Αυτό που θελω να σου πω είναι οτι συγγηνιθικα πραγματικα, ξερεις γιατι. γαμωτο μου!!!! σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 8:14 μμ ]Xairomai pou exeis apo8hkeusei oles oses xreiazesai sth mnhmh tou mualou sou.....kai mas tis deixneis me ta post sou sxedon ka8e mera....euxomai tou mualou sou tis fotografies na mhn sou ths parei pote kai kanenas....na sai panta kala...!!!!
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 8:43 μμ ]Ευχαριστω που την μοιραστηκες μαζι μας !Οι φωτογραφιες ειναι κατι απο τις στιγμες του παρελθοντος που αιχμαλωτιστηκαν στον χρονο Ειναι το μονο που θελω να παρω μαζι μου το χα παντα αυτο αν σε περιπτωση συμβει κατι εκτος των ζωντανων οντων βεβαια στο σπιτι
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 9:02 μμ ]Και εισαι υπεροχη μικρη οπως και τωρα
Ακριβώς το ίδιο έχει συμβεί και με τη δική μου μάνα χωρκανούλλα μου, που έφυγε άρον άρον από την Αμμόχωστο τότε....δεν πήρε τίποτα, και έχωσε τα ασημικά της βαθιά μέσα στην ντουλάπα να μην της τα πάρουν....Πρόσφατα κάποιος της έφερε μια φωτογραφία του γάμου της από τα κατεχόμενα και ήταν σαν να της χάρισαν τον κόσμο όλο!
[ Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007 10:18 μμ ]Σας ευχαριστω όλους παιδιά.
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 0:52 πμ ]Καλό σας βράδυ.
σματςςςςςςςςςς
Συγκλονιστική η κατάθεση ψυχής σου Ροδούλα. Τι μπορώ να πω; Μόνο να ευχηθώ, όταν γυρίσετε πίσω στα σπίτια σας, με το κεφάλι ψηλά και όχι ταπεινωμένοι, να βρεις στο σπίτι σου τις φωτογραφίες. Ποιος ξέρει; Μπορεί η τούρκικη οικογένεια που τώρα παράνομα κατέχει το σπίτι, να μην τις πέταξε. Μπορεί να ενήργησε λίγο ανθρώπινα και να τις φύλαξε. Το εύχομαι.
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:55 πμ ]Σε ευχαριστώ πολύ Σύντεκνε...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:13 πμ ]αν και δύσκολα τα βλέπω όλα αυτα..
σματςςςςςςςςςςςςςςςς
Χωρκανούλα...τα ζήσαμε ...τα ξερουμε...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:14 πμ ]Ετσι νοιώθουμε όλοι
όταν μας φέρουν ακόμα και λίγο χώμα από κει...
σματςςςςςςςς
Ναι Γιώτα μου...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:15 πμ ]Τελικά οι φωτογραφίες είναι
κάτι Ζωντανό..
σματςςςςςςςςςςςς
Σε ευχαριστώ Αλεξάνδρα...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:16 πμ ]οτι μπορώ προσπαθώ να το κρατώ
στη μνήμη μου..
σματςςςςςςςςςςς
Αντώνη σε ευχαριστώ.
Να σαι καλά Peter.
σματςςς
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:17 πμ ]Σε ευχαριστώ πολύ Φωτεινή μου
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:18 πμ ]σματςςςςςς
Μαριέτα σε ευχαριστώ πολύ.
Μενεξεδιά μου..
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:19 πμ ]Μερικά πράγματα άσχημα..
ή μας κάνουν πιο δυνατούς...
ή μας κάνουν χειρότερους...
σματςςςςςςςςςς
Στη φωτογραφια ... δάκρυσα..
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 7:30 πμ ]ήσουν πανέμορφο παιδί.
Πραγματικά πανέμορφο..
Ναι..ισως να εχεις δικιο..
Καλημερα ματια μου..
Έχεις δίκιο. Να σου πω την αλήθεια, το έχω σκεφτεί πολλές φορές...αν συνέβαινε κάτι, να προλάβω να πάρω τις φωτογραφίες, ένα κομμάτι από το παρελθόν.. Καλή σου μέρα Ροδούλα! Πάντως στη φωτογραφία είσαι μια γλύκα! Είναι μία, αλλά αξίζει όσο πολλές.
?¬ [ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 9:55 πμ ]Αυτή κι αν ήταν εγγραφή που μιλά απευθείας στο γενικό συναίσθημα, στο συναίσθημα ενός ολόκληρου έθνους.Κάτι τέτοιο σκεφτόμουν να κάνω κι εγώ, να πάρω δηλαδή πρώτα τις φωτογραφίες και τα δυο εργόχειρα της συγχωρεμένης της μαμάς μου, αν (ο μη γένοιτο) χρειαστεί να εγκαταλείψω το σπίτι μου είτε λόγω εκρήξεως του ηφαιστείου είτε για κάποιο άλλο λόγο. Με εννέα ενεργά υποθαλάσσια ηφαίστεια και πέντε κρατήρες στη Νϊσυρο, πώς να μην τα έχω σκεφτεί όλα αυτά;
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 11:50 πμ ]Kαλημερα Τριανταφυλλενια Εφερα μελι απο τον Δημητρη
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 11:55 πμ ]καλημέρα.. μ ενα κιτρινο τριαντάφυλλο στο παράθυρό σου και την αγάπη μου...τη βαθειά αγάπη μου
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 12:09 πμ ]Ροζίνα μου βγές υουλάχιστον νά παρεις τό μέλι...ε..και τό τριαντάφυλλο
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 5:11 μμ ]Ηλιακτίδα μου...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:02 μμ ]είμουνα...
αλλα ξέρεις τι λένε...
όμορφο παιδί στη κούνια..
και άσχημο στη ρούγα...
σματςςςςςςςςςςς
Ολγα μακάρι να μη βρεθεί στη θέση μου κανένας...
Αλλά σίγουρα..οι φωτογραφίες δεν ξαναβρίσκονται..
Νικόδημε..πολλά ηφαίστεια στο νησί..
Αλήθεια ο κόσμος φοβάται μηπως ενεργοποιηθουν????
σματςςςςςςςςς
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:03 μμ ]Γιώτα μου...θα περάσω να ελέξω και σένα μετά...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:05 μμ ]είχα πολλές δουλειές σήμερα...
εγκαίνια ετοιμάζω...
σε ντεφιλε ξημεροβραδυάζομαι...
Θα πάρω το μελάκι μου από δω...
και άυτό που έχω στο θησαυροφυλάκιο
έρχομαι σε 5 λέπτά να το πάρω....
σματςςςςςςςςςς
Φωτεινούλα...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:06 μμ ]πήρα το τριανταφυλλο
και την αγαπη σου...
εσύ...να ετοιμάζεσαι...
έρχονται τα εγκαίνια...
σματςςςςςς
και σε ευχαριστώ πολύ
Δημήτρη μου αγαπημένε απαντώ το 1 μύνημα..
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:08 μμ ]Εχω τις αναμνήσεις αλλά όχι όλες..
Τις ιστορίες τω παππούδων και της οικογένειας μου..
δεν τις ξέρω..είμουνα μικρή..
δεν έχω φωτογραφίες των παππούδων μου..
των γιαγιαδων...
εχουν χαθεί στο χρόνο..
εχουν μείνει πίσω....
σε φιλώωωωωω
σματςςςςςςςςςςς
Αγαπημένε μου Δημήτρη μύνημα 2.
Ναι κάνω νηστεία.
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:11 μμ ]Αλλά λίγο μπερδευτηκα σήμερα..
αλλά κάπου νομίζω τα ξεμπέρδεψα...
κρατώ το μέλι..
και αφήνω Κίτρινη Γλυκειά Ζάχαρη...
σματςςςςςςςςςς
Μμμμμμμμμμμμ
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:13 μμ ]εκείνο το κοριτσάκι..
όταν ήτανε μικρό..
έτρωγε πολύ μέλι...
λές να του έμεινε συνήθεια...??????
σε ευχαριστεί από τη καρδιά του..
μέσα απο μια παλια ξεθωριασμένη φωτογραφία...
σε φιλαααααααααα
σματςςςςςςςςςςςςς
Ροδόμελο...γιατι σήμερα...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:16 μμ ]τι να σου πω...
Μια η νηστεία..μια η υπογλυκαιμία...
πόσο θέλει πια και ο άνθρωπος...
Σου αφήνω
πρόσεξε τώρα...
Τα 500 νέα ειδικά βαζακια καλοσχηματισμένα
με φραουλες γύρω γύρω...
και μέσα Κίτρινη Ειδική Ζάχαρη...
ειδική για νηστεία..
και για υπογλυκαιμία επίσης.....
σε φιλώωωωωωωωω
σματςςςςςςςςςςςς
Δε νομ ίζω ότι ο κόσμος φοβάται που ζει μεσα στα ηφαίστεια. Μάλλον έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα.
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:20 μμ ]Δεν σκέφτηκα ποτε ότι κάποιος στην Ελλαδα θα ανησυχούσε για Ηφαίστεια...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:52 μμ ]παραδέχομαι άγνοια....
Αληθεια...
Δεν ηξερα ότι υπήρχαν...
σματςςςςςςςςςςςς
Δημήτρη μου...
[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 6:53 μμ ]αλλα πριν...
ψωμάκια με ροδόμελο...και ζεστή σοκολάτα
με καραμέλλα...
Καλα μιλάμε....
Η ΝΗΣΤΕΙΑ.....
ΣΜΑΤςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Με συγκίνησες καλή μου κι έχουμε και καιρό να τα πούμε...
πολλά-πολλά σσσμμμααατττςςς...

[ Σάββατο, 19 Μαΐου 2007 9:09 μμ ]καλημέρα Ρόζα καλημέρα...
[ Κυριακή, 20 Μαΐου 2007 10:31 πμ ]Δεν υπάρχουν λέξεις για σου δείξω
[ Κυριακή, 20 Μαΐου 2007 6:05 μμ ]την συγκίνησή μου...
καλό απόγευμα
φιλιά
Τριανταφυλλενια που εισαι σημερα? Ολα καλα?
[ Κυριακή, 20 Μαΐου 2007 10:50 μμ ]Ελπιζω να εισαι καλα γλυκια μου τη κληνύχτα και την αγαπη μου
[ Κυριακή, 20 Μαΐου 2007 10:59 μμ ]Εν εφάνης ούλη την ημέρα εχτές και φοούμεστε απμπά παθες κάνα (γ)κακό. έχω σου ένα δώρο εις το ιστολόγιόν μου, κοπελούα μου.
[ Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 7:23 πμ ]Κυρία μου, υποκλίνομαι και ευχαριστώ (πάω να τακτοποίησω τις φωτογραφίες του γιού μου σε ένα άλμπουμ).
[ Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 10:33 πμ ]Υπέροχη η φωτογραφία σου όπως και οι σκέψεις σου. Από μικρή φαινόσουν πως θα γίνεις όμορφη, ευαίσθητη κι αγαπησιάρα. Καλή σου μέρα Rose μου και καλή εβδομάδα. Φιλιά.
[ Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 11:14 πμ ]Ενα σματςςςςςςςςς σε όλους χωρίς αβαταρ από το γραφείο..
[ Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 12:23 πμ ]και θα σας απαντήσω όλους αργότερα...
σματςςςςςςςς
Ομως λόγω έκτακτης και μεγάλης ανάγκης..
Νηστεία και υπογλυκαιμία μαζί...
Αφήνω...110011 Βαζάκια ειδικής κίτρινης ζαχαρης σε σένα Δημήτρη μου
αγαπημένε..
Γιατί...οι πολλές νηστείες...φέρνουν άσχημα αποτελέσματα...
με μέτρο παιδί μου...με μέτρο...
σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
και θα περάσω αργότερα με το αβαταρ μου...
γιατί δεν μπορώ ετσι....
αλλα....βλέπεις...δεν μπορείς να αγνοάς...τις υπογλυκαιμίες...
όχι πες μου....μπορείς??????????????
σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
[ Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 12:28 πμ ]ευχαριστω κι απο δω...φιλάκια..
[ Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 6:04 μμ ]εχεις 2 μαιλ ...φιλάκια γλυκια μου
[ Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 7:33 μμ ]Mια αγκαλιά ((((((((((Ροδούλα)))))))))) και τη σκέψη μου πάλι σήμερα. Τα σπίτια δεν είναι "άψυχα", δεν είναι μόνο τα "ζωντανά" που μετράνε. Παρ' όλο που δεν πιστεύω πολύ στα υπάρχοντα - χρήμα, επίπλωση, κ.λπ., πιστεύω στην ψυχή του σπιτιού, στο περιεχόμενο των ανθρώπων του που το κάνουν Εστία. Λυπάμαι αφάνταστα για το σπίτι που χάθηκε, για όλα τα σπίτια που χάθηκαν και χάνονται. Κράτα ζεστή μέσα σου την ανάμνηση. Υπέροχο μωρό ήσουν, και σήμερα μια υπέροχη Τριανταφυλλιά
Με την αγάπη μου σμααττςςςςςςςςςςς
[ Τρίτη, 22 Μαΐου 2007 10:52 πμ ]Θαλασσάκι μου σε ευχαριστώ παρα παρα πολύ.
[ Τρίτη, 22 Μαΐου 2007 6:08 μμ ]Μακάρι να μην νοιώσει κανείς αυτό το αίσθημα πραγματικά.
Είναι κάτι που δεν περιγράφεται με λόγια.
σματςςςςςςςςςςςςς
Φωτεινούλα μου...και συ εχεις μαιλ.
[ Τρίτη, 22 Μαΐου 2007 6:10 μμ ]Και σε ευχαριστώ για όλα..
ιδιαίτερα για όσα νοιωθεις..
σματςςςςςςςςςςςς
Νικόδημε σε ευχαριστώ πολύ για την εγγραφή.
[ Τρίτη, 22 Μαΐου 2007 6:11 μμ ]Σου απάντησα.
σματςςςςςςςςςςς
Παιδιά σας ευχαριστώ ξανά όλους τόσο πολύ.
ναι..μας αγγίζουν μερικές εγραφές..
εύχομαι μόνο η δικιά μου να μην γίνει ποτέ
πραγματικότητα για κανέναν άνθρωπο...
Σε καμιά μορφή της..
Πολλά πράγματα φαίνονται άψυχα..άχρηστα...υλικά..
και όμως κρύβουν μέσα τους ψυχή..και μιλάνε..
γιατί μιλάνε με τις αναμνήσεις που μας προκαλούν..
και μας θυμίζουν...
Και αυτό είναι που πονά..
όταν το μόνο που μένει είναι να θυμάσαι...
σματςςςςςςςςςςςςςςς
[ Τρίτη, 22 Μαΐου 2007 6:14 μμ ]Και αφήνω τα 1101 βαζάκια για σένα Δημήτρη μου αν περάσεις..
[ Τρίτη, 22 Μαΐου 2007 6:19 μμ ]γιατί είναι ειδικά..
πολύ ξεχωριστά σήμερα..
Για δύσκολους αγώνες..που προκαλούν υπογλυκαιμία..και
για νηστείες..που πάλι υπογλυκαιμία προκαλούν...
και για όλα αυτά που κυνηγάς..
και που ξέρω ότι θα καταφέρεις να τα κατακτήσεις..
σματςςςςςςςςςςς
Έστω και καθυστερημένα θα ήθελα και εγώ να σχολιάσω.
[ Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2007 11:06 μμ ]Όταν οι Εβραίοι έφευγαν κυνηγημένοι από την καθολική Ισπανία το 1492 πέταγαν ψηλά στον ουρανό το κλειδί του σπιτιού τους. Το εμπιστευόντουσαν στον Θεό για να τους το φυλάξει. Μακάρι ο παντοδύναμος να φυλάξει και το δικό σας κλειδί για όταν θα επιστρέψετε.